บทที่ 14 คุณสามารถสั่งได้ตามใจ
ทว่า ชลสิทธิ์เพียงปรายตามองเธอด้วยแววตาเรียบเฉย ก่อนจะหันไปพูดกับลลินาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ไม่เป็นไร ไม่ต้องไปสนใจเขาหรอก"
เขาเว้นจังหวะครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสริม "เขาเป็นลูกน้องคุณ เรื่องงานคุณจะ "เรียกใช้ยังไงก็ได้" ไม่ต้องเกรงใจ"
เรียกใช้ยังไงก็ได้...
ไม่ต้องเกรงใจ...
ประโยคนี้เปรียบเสมือนค้อนปอน...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 เราพอกันแค่นี้เถอะ
2. บทที่ 2 ส่งตัวเธอไป
3. บทที่ 3 การนัดดูตัว
4. บทที่ 4 ไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดว่าไม่
5. บทที่ 5 ยินดีด้วย กำลังจะแต่งงานแล้ว
6. บทที่ 6 ทำไมไม่พูดแล้ว?
7. บทที่ 7 นี่คือความแตกต่างระหว่างภรรยาและคนอื่นใช่ไหม
8. บทที่ 8 ชลสิทธิ์ คุณไม่รู้สึกขยะแขยงบ้างเหรอ?
9. บทที่ 9 ถ้าจะแย่ก็ให้มันพังไปเลย
10. บทที่ 10 ลลินา คุณต้องแต่งงาน
11. บทที่ 11 การย้ายตำแหน่ง
12. บทที่ 12 ไปเลือกแหวนแต่งงานกับฉัน
13. บทที่ 13 ฉันดูแล้วก็ไม่ต่างจากผ้าชีฟองทั่วไป
14. บทที่ 14 คุณสามารถสั่งได้ตามใจ
15. บทที่ 15 ความฝันในอดีต
16. บทที่ 16 นี่คือคำสั่ง
17. บทที่ 17 ไม่ต้องมาเสแสร้ง
18. บทที่ 18 หัวใจของเขามักจะลำเอียงเสมอ
19. บทที่ 19 ออกแบบงานหมั้นสำหรับฉันและชลสิทธิ์
20. บทที่ 20 หัวใจที่สูญเสียไป
21. บทที่ 21 ชลสิทธิ์ คุณไร้ยางอาย!
22. บทที่ 22 เสียดสีจนเจ็บลึกถึงหัวใจ
23. บทที่ 23 ลาออก
24. บทที่ 24 เขาไม่แคร์เลย
25. บทที่ 25 สาปให้เธอตาย
26. บทที่ 26 พริมดาวอยู่โอวาท
27. บทที่ 27 มรดกถูกทำลาย
28. บทที่ 28 เรื่องของแม่เธอ เธอก็ไม่อยากให้เกิดขึ้น
29. บทที่ 29 ความมุ่งมั่น
30. บทที่ 30 คำเตือน
31. บทที่ 31 ข่าวลือแพร่สะพัด
32. บทที่ 32 ไม่เหมาะสม
33. บทที่ 33 ความรู้สึกวิกฤติ
34. บทที่ 34 การบำรุงรักษา
35. บทที่ 35 ย้ายออกจากตระกูลจันทัง
36. บทที่ 36 ถือดีอวดดี
37. บทที่ 37 คำเชิญจากตระกูลจันทัง
38. บทที่ 38 การขายของนรมน
39. บทที่ 39 การปรับปรุง
40. บทที่ 40 การตั้งชื่อใหม่
41. บทที่ 41 ความตั้งใจที่จะกำจัด
42. บทที่ 42 ผู้ชายคนอื่น
43. บทที่ 43 คำเตือน
44. บทที่ 44 ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ
45. บทที่ 45 ณัฐวุฒิ
46. บทที่ 46 ข้อเสนอที่ทำให้ใจเต้น
47. บทที่ 47 ต่อยก็คือแก
48. บทที่ 48 ยื่นข้อเสนอครั้งที่สอง
49. บทที่ 49 ผู้สืบทอด
50. บทที่ 50 JobsDB
51. บทที่ 51 ความกล้าหาญที่น่าขัน
52. บทที่ 52 คุณปู่ธีรัตม์
53. บทที่ 53 ช่วยเหลือ
54. บทที่ 54 การปะทะ
55. บทที่ 55 เอาสร้อยหยกกลับมา
56. บทที่ 56 เด็กชายผู้แจกจ่ายทรัพย์สิน
57. บทที่ 57 บริษัทใหม่ที่จริงจัง
58. บทที่ 58 คนรักน้อย
59. บทที่ 59 ซื้อขนมปัง
60. บทที่ 60 เป้าหมายการเชิญรับประทานอาหาร
61. บทที่ 61 ไม่ควรยุ่ง
62. บทที่ 62 ธาวิน
63. บทที่ 63 การปลอบโยนที่แตกต่าง
64. บทที่ 64 เพื่อเงิน
65. บทที่ 65 วิลล่าระฆังลม
66. บทที่ 66 การตรวจที่โรงพยาบาล
67. บทที่ 67 เงื่อนไขการลงนาม
68. บทที่ 68 ทำตัวเป็นคนขี้โกง
69. บทที่ 69 การชำระหนี้
70. บทที่ 70 สมหญิง
71. บทที่ 71 กินยา
72. บทที่ 72 ระวังคุณผู้จัดการ
73. บทที่ 73 ไม่ใช่นักบุญ
74. บทที่ 74 ความขัดแย้ง
75. บทที่ 75 หลุดพ้น
76. บทที่ 76 กินยาโดยสมัครใจ
77. บทที่ 77 ศาลาว่าการ
78. บทที่ 78 การพบกัน
79. บทที่ 79 แหวนหมั้น
80. บทที่ 80 อำพัน
81. บทที่ 81 แหวนสองวง
82. บทที่ 82 ธงชัย
83. บทที่ 83 วิกฤต
84. บทที่ 84 ถูกกระทำ
85. บทที่ 85 งานเลี้ยง
86. บทที่ 86 การรักษา
87. บทที่ 87 ผลลัพธ์
88. บทที่ 88 เข้าโรงพยาบาลอีกครั้ง
89. บทที่ 89 ต้องเลื่อนการหมั้นหมาย
90. บทที่ 90 ออกจากโรงพยาบาล
91. บทที่ 91 การเปลี่ยนแปลง
92. บทที่ 92 เข้าร่วมงานเลี้ยงตอนเย็น
93. บทที่ 93 ลิซ่า
94. บทที่ 94 ยักยอกเงินหลวง
95. บทที่ 95 การเปลี่ยนแปลงของตระกูลจันทัง
96. บทที่ 96 สาเหตุ
97. บทที่ 97 อย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา
98. บทที่ 98 วุ่นวายสักหน่อย
99. บทที่ 99 ก่อนเริ่มงานเลี้ยงในบ้าน
100. บทที่ 100 จะเรียกว่าอะไรดี
101. บทที่ 101 ไม่ยอมทนทุกข์
102. บทที่ 102 จะถูกหัวเราะเยาะ
103. บทที่ 103 คนและสิ่งของที่คุ้นเคย
104. บทที่ 104 ได้กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สิน
105. บทที่ 105 มาสาย
106. บทที่ 106 การตักเตือน
107. บทที่ 107 การเปลี่ยนแปลงทางจิตใจ
108. บทที่ 108 ชญาดา
109. บทที่ 109 ตัวแทน
110. บทที่ 110 ร่วมเป็นเพื่อน
111. บทที่ 111 การซื้อขาย
112. บทที่ 112 กลับบ้าน
113. บทที่ 113 วัยเยาว์ตาบอด
114. บทที่ 114 งานประมูล
115. บทที่ 115 นาฬิกาพกที่ไม่มีใครประมูล
116. บทที่ 116 คำมั่นสัญญาของผู้ชาย
117. บทที่ 117 เสียดาย
118. บทที่ 118 ระเบียบ
119. บทที่ 119 คนที่คาดไม่ถึง
120. บทที่ 120 เล่ห์ร้ายลับหลัง
121. บทที่ 121 แย่งที่นั่ง
122. บทที่ 122 มอบของขวัญ
123. บทที่ 123 ความอิจฉา
124. บทที่ 124 ผู้มีบุญมักหลงลืม
125. บทที่ 125 การเปิดเผย
126. บทที่ 126 ความซื่อสัตย์กับความเสแสร้ง
127. บทที่ 127 บทบาทของงานเลี้ยงตอนเย็น
128. บทที่ 128 โหยหาความใกล้ชิด
129. บทที่ 129 ค่ำคืนที่ทนแทบไม่ไหว
130. บทที่ 130 มีสติ
131. บทที่ 131 กระดาษหน้าต่าง
132. บทที่ 132 คนหนุนหลัง
133. บทที่ 133 ผู้มีบุญวาสนา
134. บทที่ 134 แยกกันยังดีกว่า
135. บทที่ 135 อดีตของพิชญ
136. บทที่ 136 ไม้เท้าและอินทผลัมหวาน
137. บทที่ 137 ตอบแทนบุญคุณ
138. บทที่ 138 ครอบครัวเดียวกัน
139. บทที่ 139 ถูกทอดทิ้ง
140. บทที่ 140 กันตพงษ์
141. บทที่ 141 ค่าตอบแทนสุดสูง
142. บทที่ 142 ธีระวัชเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก
143. บทที่ 143 ต่างมีความคิดเป็นของตนเอง
144. บทที่ 144 การหยั่งเชิงของคุณปู่ธีรัตม์
145. บทที่ 145 การเลือกให้อภัย
146. บทที่ 146 การพบกันโดยบังเอิญ
147. บทที่ 147 พอใจในสิ่งที่มีก็เป็นสุข
148. บทที่ 148 ความกตัญญู
149. บทที่ 149 วิกฤตที่มองไม่เห็น
150. บทที่ 150 ตัดสินใจไม่ให้กำเนิดบุตร
151. บทที่ 151 ผิดนัดจากไป
152. บทที่ 152 เรื่องมงคล
153. บทที่ 153 ธีระวัชลงสู่พื้น
154. บทที่ 154 เลขานุการคนใหม่แปลกมาก
155. บทที่ 155 ช่วยกู้พระราชา
156. บทที่ 156 นัยน์ตาสีอำพันอ่อน
157. บทที่ 157 รีบออกจากโรงพยาบาล
158. บทที่ 158 พี่น้องพบกัน
159. บทที่ 159 เรื่องเหลวไหล
160. บทที่ 160 โดยธรรมชาติควรเป็นคู่กันอยู่แล้ว
161. บทที่ 161 การควบคุมอย่างเข้มงวด
162. บทที่ 162 ร่วมกันออกเดินทาง
163. บทที่ 163 การปลอมตัว
ย่อ
ขยาย
